-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.
Het is lang geleden, maar de laatste weken heb ik nog eens echt het gevoel dat ik urlaubsreif ben. Wat wil zeggen dat ik aan vakantie toe ben. Met alles wat er de laatste tijd gebeurt, of, wat soms nog erger is, niet gebeurt, is het maar goed dat we een vakantie hebben geboekt. Ik…
Soms heb ik spijt dat ik weer op het platteland ben komen wonen. Want wat ik zocht, was rust en ruimte. Ondertussen is Hergenrath bijna dicht gebouwd en van rust kan ik ook niet echt spreken. Altijd en overal hoor ik machines. De hele dag door. Gras- en bosmaaiers. Cirkelzagen. Minigravers. Drilboren. Hogedrukreinigers en bladblazers.…
Het klinkt steeds gevaarlijker, wat we daar gaan doen. Zorgelijk kijk ik naar mijn vriendin. Ik geloof best dat die man van de verhuur ons niet bang wil maken, maar toch. Gelukkig hebben we besloten dat we niet zelf zullen rijden. We gaan bij onze mannen achterop. Hij vraagt ons hoe we dat gaan doen…
“Er komt een hittegolf.” Zo´n bericht doet me altijd denken aan de zomer van 1976. Toen was er ook een hittegolf. Ik weet het nog goed want ik was vijftien en smoorverliefd. Ik leed aan een onuitgesproken en onbeantwoorde verliefdheid – aan het heftige soort dat je nooit meer vergeet. Dag en nacht werd ik…
Ik wandel langs de kerk op een plein in Oostende. Vóór me loopt een koppel van middelbare leeftijd, sportief in blauw en rood gekleed. Opeens houden ze halt. Zij blijft onderaan de trap van de kerk staan en hij loopt omhoog tot aan de grote, houten deur. Boven aangekomen klapt hij zijn gsm open en…
In het midden van de winkel staat een grote, houten bak met daarin misschien wel honderd blinkende kommen. Ik blijf hier even staan en zie hoe een oudere vrouw er gretig eentje uit pakt. Ze bekijkt het ding van alle kanten. “Ha, die is pas mooi”, hoor ik haar bewonderend zeggen. Het lijkt alsof ze…
Sinds kort is mijn man verantwoordelijk voor de properheid van de vloeren op de bovenverdieping. Denk nu niet dat ik een slechte vrouw ben. Het is gewoon omdat ik het ook druk heb. Bovendien heeft hij mogen kiezen. De badkamer poetsen of de vloeren stofzuigen. Hij hoefde er niet eens met nat over te gaan.…
Mijn ouders zijn nooit met ons op vakantie geweest. Gek eigenlijk, mijn vader was leraar en had heel juli en augustus vrij. Of misschien was het juist daarom. Hij moest er niet hoognodig eens even tussenuit. Mijn moeder had ook geen behoefte aan op vakantie gaan. Een hotel voor het hele gezin konden of wilden…
Al meer dan een uur zit ik hier aan mijn bureau te prullen. Op de achtergrond klinkt muziek van Mark Knöpfler. Maar het helpt niet, ik geraak maar niet in schwung. Mijn papieren heb ik al drie keer van links naar rechts en weer terug geschoven. In een halfslachtige poging wat te werken heb ik…
Sommige schoenenwinkels in Aken zijn zo saai dat je daar gemakkelijk door kunt lopen zonder in de verleiding te komen die schoenen daar ook werkelijk te willen hebben. En saaie winkels zijn goed om deprimerende gedachten te verdrijven. Ik word daar soms zelfs blij van: ergens buiten stappen zonder iets te hebben gekocht. Weer niets…
INGRID VANDERKRIEKEN
Ingrid Vanderkrieken 