Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
niet jong, niet blits en geen speciaal beroep – meent toch te kunnen schrijven – schrijft om te begrijpen
Haar gedachten zweven naar haar vader, naar vissen en roeien, naar het blauwe schilderij. Roeiers zitten met hun rug naar het doel, bedenkt ze, anders dan kanovaarders zien ze niet waar ze naartoe moeten. Of hij dat niet bedreigend vindt, heeft ze Joos ooit eens gevraagd. Waarop hij antwoordde dat hij zo niet denkt. ‘Wij willen gewoon ritmisch en harmonisch roeien, de punt van die boot zo snel en efficiënt mogelijk over de finish krijgen. Niks zo mooi als te voelen dat de boot loopt. Je moet natuurlijk wel op koers blijven. Maar waar je vandaan roeit is niet zo interessant en waar je naartoe gaat eigenlijk ook niet.’
Alles wat je hier leest, is gebaseerd op de waarheid, wat niet wil zeggen dat alles waar is.
Voor wie zich afvraagt hoe het met de vissen gaat: ze zien er maar minnetjes uit. Heel minnetjes. Ze hangen veelal lusteloos in het water en maken weinig contact. Een burn-out kan het niet zijn. Dan ben je opgebrand. En opgebrand zijn in water lijkt me sterk. Ik houd het erop dat ze zich gewoon…
Lees verderEen half jaar geleden bezochten mijn man en ik het Vieille Montagne museum in Kelmis, waar de geschiedenis van Kelmis in samenhang wordt gebracht met die van die Vieille Montagne, een bedrijf dat zinkmijnen en zinksmelterijen bezat. Het is een boeiend verhaal waarin ook Neutraal Moresnet ter sprake komt, een soort niemandsland dat hier ontstond…
Lees verderEr wordt aangebeld en nerveus snel ik naar de deur. De zon schijnt, het is lekker warm en licht in huis, en hoewel ik meestal nogal stuurs kijk, open ik de deur met een glimlach van hier tot ginder om de drie mensen die op inspectie komen te verwelkomen. Er staat immers veel op het…
Lees verderINGRID VANDERKRIEKEN
Ingrid Vanderkrieken 