Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
niet jong, niet blits en geen speciaal beroep – meent toch te kunnen schrijven – schrijft om te begrijpen
Haar gedachten zweven naar haar vader, naar vissen en roeien, naar het blauwe schilderij. Roeiers zitten met hun rug naar het doel, bedenkt ze, anders dan kanovaarders zien ze niet waar ze naartoe moeten. Of hij dat niet bedreigend vindt, heeft ze Joos ooit eens gevraagd. Waarop hij antwoordde dat hij zo niet denkt. ‘Wij willen gewoon ritmisch en harmonisch roeien, de punt van die boot zo snel en efficiënt mogelijk over de finish krijgen. Niks zo mooi als te voelen dat de boot loopt. Je moet natuurlijk wel op koers blijven. Maar waar je vandaan roeit is niet zo interessant en waar je naartoe gaat eigenlijk ook niet.’
Alles wat je hier leest, is gebaseerd op de waarheid, wat niet wil zeggen dat alles waar is.
Mijn ogen zijn niet meer te best. De oogdruk is te hoog en veroorzaakt glaucoom. Ik merk daar niets van maar toen de oogarts zei dat oogdruppels het proces zouden vertragen heb ik niet geprotesteerd. Belangrijk is dat mijn ogen goed blijven functioneren. Ik lees en schrijf te graag. Dat heb ik altijd graag gedaan…
Lees verderVorige week was ik in de Mayersche, een boekhandel in Aken waar ze behalve boeken ook speelgoed verkopen. Ook nog allerlei andere dingen maar die doen hier niet ter zake. De boekhandel bestaat uit verschillende verdiepingen en op zoek naar een kinderboek was de speelgoedafdeling niet te vermijden. Of toch moeilijk. Ik bedoel, de kinderboekenafdeling…
Lees verderVoor wie zich afvraagt hoe het met de vissen gaat: ze zien er maar minnetjes uit. Heel minnetjes. Ze hangen veelal lusteloos in het water en maken weinig contact. Een burn-out kan het niet zijn. Dan ben je opgebrand. En opgebrand zijn in water lijkt me sterk. Ik houd het erop dat ze zich gewoon…
Lees verderINGRID VANDERKRIEKEN
