-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.
De kinderen zijn nog klein. We zijn pas van België naar Duitsland verhuisd en we wonen in de stad in een appartement. Ze zijn ijverig bezig met een tekening voor Sinterklaas. Onze zes-jarige zoon maakt zich zorgen. “Sinterklaas zal toch wel weten dat wij nu in Aken wonen?” “Sinterklaas weet toch alles.” Zijn broertje klinkt…
Stoom komt uit zijn oren bij zoveel onbegrip. Hij is woest en iedereen mag het weten. Zij vindt níet dat heel SinnLeffers moet kunnen meegenieten van hun echtelijk meningsverschil en fluistert: Blijf toch eens kalm en praat wat zachter, moet iedereen dat nu horen? Iets stiller bijt hij haar toe: Geen e-la-stiek! Hoe dikwijls moet…
Zij zit aan de keukentafel en is verdiept in een spelletje Candy Crush. In de keuken wast hij nog even zijn handen en snuit zijn neus zo hard dat ze vreest dat zijn hersenen er mee uit zullen komen. Zijn schoenen heeft hij aan de achterdeur uitgedaan. “Je hebt weer gebakken. Iets met appels. Je…
Allemaal goed en wel, maar ik zit er weer mee. Zijn de kinderen het huis uit en denk je het huishouden definitief onder controle te hebben – dan gaat je man eens even zelfstandig denken. Soms zou je toch. Ik mag dan wel aan het lege-nest-syndroom lijden maar dat het tegenwoordig boven én beneden proper…
Hij lacht me uit, de vader van mijn zonen. Hij vindt me ijdel. Nochtans beweerde mijn grootmoeder vroeger al dat ik niet ijdel genoeg was. Wat mijn zusje te veel had, had ik te weinig, oordeelde ze. Ik weet het nog goed, ik was toen een jaar of twaalf en we stonden in haar keuken.…
Twee jonge mannen liggen met hun hoofden dicht bij elkaar languit in onze zetel. Ze kijken samen naar iets op de laptop. De ene heeft zijn benen naar rechts uitgestrekt, de andere naar links. Lang geleden hebben we die sofa daar ook voor gekocht – om er met z´n vijven op te zitten of met…
De dokter in het ziekenhuis heeft haar weer een kuur voorgeschreven en stralend verlaat ze zijn spreekkamer. Nog even uitstel. Ze draagt een gebloemde rok en haar geliefkoosde lichtblauwe trui. Vroeger zou ze voor geen geld ter wereld een rok met elastische tailleband hebben aangetrokken, maar nu… met die opgezette buik… Platte schoenen trouwens ook…
Wie bestelt er nu schoenen op het internet. Boeken tot daaraan toe, maar schoenen! Laatst zaten we hier met z´n allen aan tafel en hoorde ik dat mijn zonen en hun vriendinnen dat regelmatig doen. Bij Zalando. Vandaag besteld, morgen geleverd, zeiden ze. En hoe leuk dat is, na het werk, thuis, op je gemak…
Mijn vriendin en ik zijn uitgenodigd in het atelier van een zelfverklaarde kunstenares. Uit respect voor alle aanwezige kunstkenners spreken we op fluistertoon. “Wat ik hier in zie? Hedendaagse kunst stond op de uitnodiging, het zal dus wel kunst zijn zeker? Eerlijk gezegd, ik kan er maar weinig mee aanvangen.” “Misschien moeten we wat verder…
INGRID VANDERKRIEKEN
Ingrid Vanderkrieken 