Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.
Zojuist heb ik mijn jaarhoroscoop gelezen. Op http://www.libelle.nl. Niet dat ik daar in geloof maar stel! Er staat dat ik dit jaar veel contacten zal leggen, zowel professioneel als privé. En na de zomer gaat mijn leven in een echte stroomversnelling komen. Op het einde van het jaar moet ik zelfs een belangrijke beslissing nemen.…
Originally posted on VAN KLEIN EN GROOT: Eindelijk, eindelijk had het nog eens gesneeuwd. Niet overal. Hier thuis waren het enkele vlokjes die zich snel verstopten voor de zon. Er viel weinig of niets te rapen. Dan maar naar de Hoge Venen, samen met JD een oude rot in het vak. En koud dat het…
Vorige week vroeg mijn jongste zoon hoe de nieuwe auto bevalt. Die vraag stelde hij niet aan mij, maar aan zijn vader. Ik was er niet eens bij. Nochtans ben ik de bestuurder van die wagen. Nu ja, ze weten hier allemaal dat ik niks met auto´s heb. Mijn man vertelt me wat hij daarop…
Op donderdagavond gaan we altijd zwemmen. We, dat zijn mijn buurvrouw en ik, samen met nog twee andere vrouwen. Dat altijd moet je overigens met een korrel zout nemen. Want als ik wat laat thuis ben van het werk, een beetje verkouden ben of schrijfclub heb, enfin, er zijn veel excuses mogelijk, dan ga ik…
Mijn nieuwe, hoge schoenen staan stil verwijtend op de vloer in de gang. Ze zijn al dagen geleden tegen vocht behandeld en willen gedragen worden. Hun kleur is niet alledaags en de sokken die ik in mijn kast heb liggen, passen er absoluut niet bij. Dat is natuurlijk niet van levensbelang, maar toch. Op naar…
Originally posted on ©urieuzeneuzemosterdpot: met de allerliefste in een trein kan aangenaam en leerzaam zijn. de prachtig vormgegeven stoel geeft allebei een blij gevoel. voor ‘t verre reisdoel kant en klaar zit ik dus tegenover haar. de trein maakt zijn vertrouwd geluid en zij rijdt vóór-, ik achteruit. we zien dezelfde dingen wel, maar ik…
Het geld brandde in mijn zak. Niet letterlijk natuurlijk. Het lag alleen al veel te lang te wachten. Ik had er de juiste bestemming nog niet voor gevonden en daar werd ik vreselijk ongedurig van. Het mocht van mezelf niet aan iets frivools opgaan, zoals ermee naar een casino gaan bijvoorbeeld. De verleiding om bijvoorbeeld…
Het was te riskant iets nieuws uit te proberen. Voor deze gasten moest het iets zijn dat ik al ooit eerder had gebakken. Een clafoutis bijvoorbeeld – een clafoutis met verse abrikozen. Eerst zag ik het als een voorteken dat er geen verse in de winkel lagen, maar even later dacht ik, doe niet zo…
“Mevrouw, kunt u me even helpen? Ik zie niet meer zo goed… wilt u niet eens even kijken?” Een oudere dame staat bij het rek met de loungewear. Met haar ene hand houdt ze het prijskaartje van een kort, grijs jasje vast en met de andere strijkt ze over het stof van de mouw. Ze…
Strijken is niet mijn favoriete bezigheid. Van strijken slaan mijn gedachten op hol. En meestal naar de verkeerde kant. Hoe dat komt, weet ik niet goed. Het is waarschijnlijk iets wat van moeder op dochter overgaat, want mijn zussen staan er ook niet om te springen. In lakens heb ik me nooit druk gemaakt. Die…
INGRID VANDERKRIEKEN