Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.
Volg mijn blog
-
Illusie
“Veel schrijfgenot” wenste hij me toen we afscheid namen. Waarmee hij bedoelde: schrijf je mening nog eens neer zodat we weer voer hebben voor discussie. Ik werd er ietwat treurig van. Hij weet niet hoe ik zwalp, dat ik niet weet wat ik nog mág denken, of ik nog wel zelfstandig kán denken. Kort…
-
Verkeerd gedacht
Te moe om te lezen zat ik afgelopen zondagavond onder een dekentje televisie te kijken. Naar Regi Pinxten en Sergio Herman, die samen langs de Camino del Norte in het noorden van Spanje op culinaire pelgrimstocht gingen. Normaal gezien houd ik niet van programma´s waarin de ene Bekende Vlaming met de andere optrekt, maar ik…
-
Brief aan minister Weyts
Beste mijnheer Weyts, Een tijdje geleden bracht u de slecht uitvallende resultaten van de KOALA-test in vooral de grootsteden rechtsreeks in verband met het niet-spreken van het Nederlands in anderstalige gezinnen. U stelde zelfs voor daar financiële gevolgen aan te verbinden. Op uw website formuleert u het als volgt: “Enerzijds kunnen we de ouders proberen te stimuleren, maar naast…
-
Wat ik niet leerde
Wat ik niet leerde Ik leerde lopen, fietsen, zwemmenen achteruit parkeren –kunsten voor het leven. Ik leerde soep en confituur bereiden,brood en wafels bakken,dat heimwee zelden overgaat. Ik leerde houden van en afscheid nemen,kind en moeder zijn,dat de onrust niet zal wijken. Ik leerde rekenen en schrijven,spreken en lezen in een tweede taal,dat ik er…
-
Over schrijven
Na het verschijnen van Duiven komen altijd terug vroeg iemand hoe ik wist dat ik op pagina 226 zou eindigen. De vraag intrigeerde me. Ging dit over de inhoud, over het creatieve gedeelte van het schrijven, of over het technische ervan? Schrijven is immers niet alleen iets vertellen of verzinnen, het is ook een ambacht.Ik heb…
-
Jaaroverzicht in zesentwintig letters – 2022
Arno. Arno ging dood. Het zat eraan te komen. Iedereen kon zien hoe slecht hij eraan toe was. Toch bleef hij zingen. The lonely gigolo. Ik heb daar grote bewondering voor. Boek. In het voorjaar verscheen mijn boek Duiven komen altijd terug. Ik ben fier op wat het geworden is en word gelukkig van de goede…
-
Energietoestanden
Net toen ik aan de ontbijttafel in gedachten allerlei excuses zat te verzinnen om maar niet met schrijven te hoeven beginnen (ik moet dringend een stukje inleveren over energie maar de angst voor het witte blad zit er nog altijd wel wat in), begon mijn man over zelfgebakken brood. Over hoe lekker het brood van…
-
Feest van het boek – signeersessie
Op donderdag 3 november ben ik van 15.00 tot 16.30 uur aanwezig in de Standaard Boekhandel van Lommel. Ik beloof dat ik me niet achter mijn boek zal verschuilen.
-
Vliegeren
Moe van al het moeten sjokt hij over het strand en laat een vlieger op. Een ruit met een gezicht dartelt in de wind. Samen met zijn kind houdt hij het touwtje vast, trekt zwijgend aan de lijn. Om hem los te laten is hij nog te klein.
-
Hypercorrect
Dat ik de krant lezen geen onverdeeld genoegen meer vind, heb ik hier al meer dan eens geschreven. Toch heb ik mijn abonnement nog altijd niet opgezegd. Vorige week scheelde het nochtans niet veel, zeker niet toen ik de zoveelste column las waarvan ik voelde dat de maker tot in zijn tenen had moeten zoeken…
INGRID VANDERKRIEKEN
Ingrid Vanderkrieken 