Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.
een herhaling: Port voor de Sint De kinderen zijn nog klein en werken ijverig aan een tekening voor Sinterklaas. Pas verhuisd vanuit een vrijstaand huis in Lommel wonen we in Aken in een appartement.Onze zesjarige zoon maakt zich zorgen. ‘Sinterklaas zal toch wel weten dat wij nu in Aken wonen?’‘Sinterklaas weet toch alles,’ antwoordt zijn…
Drieëntwintig jaar geleden zag ik je voor het laatst. Toch ontmoet ik je nog vaak. Ook hier in deze stad, waar jij nooit hebt gewoond. Dan loopt daar iemand die op jou lijkt; mijn hart valt en ik houd mijn adem in. Ik versnel mijn stap om dichterbij te kunnen komen en te kijken of…

Dag allemaal, Hoe gaat het ermee? Het is al even geleden dat we elkaar nog spraken – hopelijk zijn jullie nog goed gezond.Hier is alles oké. Ik bedoel, we zijn nog aan het werk, hadden (nog) geen corona, en zijn flink aan de wandel. Geen vijftig kilometer op een dag, ook geen dertig, maar toch.…
Tot mijn fiere blijdschap werd mijn kort verhaal Heimwee naar de verte opgenomen in de Verhalenbundel Reveil 2020. Reveil bewaart verhalen over overleden geliefden op de Verhalenbank en publiceert de mooiste teksten in hun jaarlijkse Reveil Verhalenboek. Je kan het boek bestellen via www.reveil.org
Al sinds een paar jaar ga ik iedere avond met dezelfde gedachte slapen: morgen begin ik eraan. Nadat ik me heb uitgekleed en daarna in mijn nachtkledij de manshoge spiegel in de slaapkamer passeer, trek ik namelijk steeds dezelfde conclusie: er moet iets veranderen. En wel per direct. Morgen stop ik met snoepen, en morgen…
Al sinds meer dan een week gaat het grootste gedeelte van mijn vrijgekomen tijd naar het afschuimen van Duitse, Belgische en Nederlandse nieuwssites. Wij wonen in België, dichtbij het Drielandenpunt in Vaals, en werken in Duitsland, vandaar. De stapel ongelezen boeken daarentegen blijft onaangeroerd. In de gegeven omstandigheden kan ik me niet concentreren op het…
Winter alles wit grachten dicht gevroren langzaam glijden over ijs gebroken Een elfje is een eenvoudige, compacte dichtvorm, die bestaat uit elf woorden. De vorm wordt vooral gebruikt om kinderen, maar ook volwassenen, kennis te laten maken met het schrijven van poëzie. En nu het nog altijd poëzieweek is en het eindelijk sneeuwt…
De plek Je moet niet alleen, om de plek te bereiken, thuis opstappen, maar ook uit manieren van kijken. Er is niets te zien, en dat moet je zien om alles bij het zeer oude te laten. Er is hier. Er is tijd om overmorgen iets te hebben achtergelaten. Daar moet je vandaag voor…
Een dag of wat geleden las ik op Facebook het volgende: Aandachtige wensen voor iedereen, een nieuw jaar met warmte, verbondenheid, open deuren, open gedachten en liefde naar jezelf en anderen. Het raakte me, ik vond het mooi, maar toen ik er even bij stilstond bracht het me ook in verwarring. Want die aandachtige wensen –…
De statistieken op WordPress bekijken is een interessante bezigheid. Van elk bericht dat ik plaats, kan ik nagaan hoe vaak en in welk land het wordt bekeken. Ik weet nooit wíe er leest, maar weet wel dat er in Nederland evenveel gelezen wordt als in België. Ik kan ook zien dat mijn blog elke dag…
INGRID VANDERKRIEKEN