Rimpelingen
Rimpelingen verwijst niet alleen naar de lach- en zorgrimpels die je op een bepaalde leeftijd hebt, maar ook naar de rimpelingen die op het wateroppervlak ontstaan wanneer je een steen in het water hebt gegooid. Iedereen veroorzaakt rimpelingen in het leven van anderen, de hele dag door en een leven lang. Vaak gebeurt dit onbewust, door iets te zeggen of niet te zeggen, door iets te doen of niet te doen. Met mijn columns gooi ik bewust een steentje in het water en hoop dat de golven zich in brede cirkels verbreiden.

ABBA Gold – The Concert Show: een tribute aan de Zweedse popgroep, met alle hits, een fantastische live-band, glinsterende kostuums en plateauzolen. Het publiek in Kerkrade ging uit zijn bol, op zich al een geweldige ervaring. Breien. Na drie winters breien, een grimmige zoektocht naar de juiste knopen, regelmatig uittrekken en opnieuw beginnen, de kraag…

Vandaag ben ik van plan filosofisch te gaan schrijven over einde en begin – is dat geen nobel streven Geen idee of ik het kan alles is al ooit geschreven waar blijft nu toch die eerste zin die bij de lezer moet beklijven – ach, er komt alleen maar twijfel van
(Schrijfuitdaging van Prompt!) Bij sommige taarten getuigt de naam alleen al van een bepaalde status. Mijn moeder behandelde Saint Honoré-taart dan ook altijd met de nodige egards. Vooral wanneer die van bij bakker Bertha kwam, want nergens smaakte de banketbakkersroom zo naar vanille en was hij zo glad en smeuïg als bij bakker Bertha. Met…

Na de brief die ik via flessenpost van Marita kreeg, was het mijn beurt een brief te schrijven aan iemand die ook in Aanlegplaats, de thuishaven van literaire blogs, ligt aangemeerd. Ik trok mijn stoute schoenen aan en schreef naar niemand minder dan Gerbrand Bakker, een Nederlandse schrijver die ik zeer bewonder. Ben benieuwd naar…
Aanlegplaats, de thuishaven van literaire blogs waar ook mijn bootje ligt aangemeerd, zette een nieuw project in de steigers: flessenpost! Het idee is simpel: bloggers schrijven een persoonlijke brief aan een blogger die ook ligt aangemeerd. Zo kreeg ik flessenpost van Marita, van Marita’s overpeinzingen. Hieronder deel ik de link naar haar lieve brief aan…

Bekentenis van de week: Er staat een spelletje op mijn iPad. Ik had het er twee weken geleden afgezwierd maar dat nam iemand me zo kwalijk dat ik het weer heb geïnstalleerd. Met alle gevolgen van dien. Ergernis van de week: Fietsers die menen dat de weg alleen van hen is, autobestuurders die menen dat…

Wat ik niet leerde Ik leerde lopen, fietsen, zwemmenen achteruit parkeren –kunsten voor het leven. Ik leerde soep en confituur bereiden,brood en wafels bakken,dat heimwee zelden overgaat. Ik leerde houden van en afscheid nemen,kind en moeder zijn,dat de onrust niet zal wijken. Ik leerde rekenen en schrijven,spreken en lezen in een tweede taal,dat ik er…

Na het verschijnen van Duiven komen altijd terug vroeg iemand hoe ik wist dat ik op pagina 226 zou eindigen. De vraag intrigeerde me. Ging dit over de inhoud, over het creatieve gedeelte van het schrijven, of over het technische ervan? Schrijven is immers niet alleen iets vertellen of verzinnen, het is ook een ambacht.Ik heb…
Gedicht van Wiskawa Szymborska, gelezen op ZICHTBAAR ALLEEN Notitie Leven is de enige manier om met bladeren begroeid te raken, op het zand naar adem te happen, op vleugels proberen op te vliegen; om hond te zijn of hem over zijn gladde vacht te aaien; om pijn te onderscheiden van alles wat geen pijn is;…

Een maand of twee geleden kocht ik een nieuwe agenda, of nee, twee agenda´s om precies te zijn, een persoonlijke en, hoewel ons huishouden nog maar uit twee personen bestaat, een gezinskalender, iets waar lange tijd geen behoefte aan bestond omdat ik alle afspraken van ieder lid van ons gezin kon onthouden, daar zelfs prat…
INGRID VANDERKRIEKEN