Chirurgische precisie

Nieuwsgierig, want wat moet ik met die titel, begin ik De levenden herstellen van de Franse schrijfster Maylis de Kerangal te lezen en denk, hé, wat is dat hier, de eerste zin beslaat al meteen een hele pagina, ik ben nu al buiten adem, help, het boek heeft bijna driehonderd bladzijden, hoe moet ik die in hemelsnaam  doorkomen. Maar ik lees moedig door en op pagina vijfenvijftig kom ik toch al een korte, gesproken zin tegen en stilaan wen ik aan de lang uitgerekte, golvende zinnen, dein ik mee op die zee van details, associaties en vergelijkingen.

Moeiteloos volg ik nu de woordenstroom die over de bladzijden rolt, afwisselend kolkend en kabbelend, muziek en zang lopen er als een rode draad doorheen, en ik merk hoe de schrijfster, door de alwetende verteller te gebruiken en vaak van perspectief te wisselen, mijn sympathie weet op te wekken voor al de betrokkenen bij een orgaantransplantatie. Ondertussen leer ik dat vóór 1959 hartstilstand het criterium was voor de dood, dat je daarná wordt dood verklaard wanneer er geen hersenactiviteit meer is, wat zoveel betekent als ik denk niet meer dus ik ben niet meer, en dat sindsdien de weg voor donatie en transplantatie van organen is vrij gemaakt en ik schrik, want waar eindigt het leven, wat is de mens, een lichaam en een geest, een kloppend hart en hersenen, of alleen maar hersenen, hij heeft toch ook een ziel, waar ligt die dan, in zijn hart of in zijn ogen?

Gaandeweg krijg ik groot respect voor de schrijfster die veel research moet hebben verricht, hoe kon ze anders de medische, filosofische en ethische aspecten van orgaandonatie zo gedetailleerd belichten, sommige uitweidingen gruwelijk, andere heel poëtisch. Meer en meer bewonder ik de chirurgische precisie waarmee ze de vierentwintig uren beschrijft vanaf het ongeluk van Simon, een negentienjarige jongeman, tot aan het moment waarop zijn hart weer tot kloppen wordt gebracht in het lichaam van Claire, moeder van drie zonen. Een hart dat symbool staat voor het leven, “de plaats van ´s levens cruciaalste en wezenlijkste manifestaties”.

Boek

Maylis de Kerangal, De levenden herstellen, Uitgeverij De Bezige Bij, 2015, 272 blz.

8 reacties op “Chirurgische precisie”

  1. Het boek :”De levenden herstellen ” heb ik nog niet gelezen maar ik heb de recensies wel gelezen.
    Er zitten zoveel aspecten aan dit boek: medisch, ethisch en filosofisch. Orgaan donatie is zeer complex.
    Maar het is heel goed dat mensen er eens bij stilstaan en er over praten. Misschien geeft het een beetje steun voor hen die dit meemaken. En het kan ook iets troost geven als iemand dankzij een orgaandonatie nog een kans krijgt.
    Vele jaren geleden heb ik een donorcodicil ingevuld en daar heb ik een goed gevoel over.
    Het boek ga ik in ieder geval lezen.

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op cornelia Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

INGRID VANDERKRIEKEN

%d bloggers liken dit: