Op de buiten

Soms heb ik spijt dat ik weer op het platteland ben komen wonen. Want wat ik zocht, was rust en ruimte. Ondertussen is Hergenrath bijna dicht gebouwd en van rust kan ik ook niet echt spreken. Altijd en overal hoor ik machines. De hele dag door. Gras- en bosmaaiers. Cirkelzagen. Minigravers. Drilboren. Hogedrukreinigers en bladblazers. De bevrediging die dat werken met elektrische apparaten geeft, lijkt recht evenredig met het lawaai dat ze maken.

Dan zijn er de honden. Eigenlijk heb ik niks tegen die dieren, de meesten zijn best lief. Het zijn er gewoon wat veel. Ook kan ik maar niet begrijpen, waarom mensen een eigen hond willen hebben, hem bijna als hun kind behandelen, en hem dan in de publieke ruimte zijn behoefte laten doen. Dat ze die hondenpoep eens zelf bijhouden, denk ik dan. Kinderen laat je toch ook eerst thuis naar het toilet gaan, vooraleer je ermee gaat wandelen. En dat die eigenaren af en toe eens zeggen dat hun hond stil moet zijn. Dat blaft er maar op los. Die honden kunnen er natuurlijk niks aan doen, maar die baasjes…

Ik vraag me ook af waarom mensen een kat willen hebben en die dan de hele dag in de tuinen van de buren laten rondstruinen. Omdat katten van hun vrijheid houden en ze niet de hele dag binnen kunnen zitten? Oké. Maar waarom moeten ze dan, en het zijn er dagelijks een stuk of vier, in míjn tuin rondstruinen en hun behoefte tussen míjn planten doen? Hoe zit het met míjn vrijheid?

Muziek, ook nog zoiets. In Kelmis werd vorige dinsdag, 21 juli, tot in de vroege uren gevierd. Dat kan ik getuigen. Tot overmaat van ramp begon afgelopen weekend de kermis in Hergenrath. En ze gaan ervoor, hoor. Vanochtend tot half vier. Ik kan daar niet tegen. Ik word wild als ik wil slapen en de hele tijd ritmische doef-doefgeluiden hoor. En niet in de aangename zin. Vanochtend ben ik dan ook heel slecht gehumeurd opgestaan. Schrijf het van je af, dacht ik, schrijf het van je af. En voilà, het gaat al beter. Leve de buiten!

12 reacties op “Op de buiten”

  1. Groot gelijk Ingrid: honden zijn aardige dieren en dat zouden de baasjes best ook zijn. Ik ben er zeker van dat sommige drollenzakjes heel lang meegaan en speciaal gemaakt zijn om er juist naast te grijpen. Ik zie hier regelmatig plaatjes staan waarop: ik houd van uw hond maar niet van zijn str…nt.

    Like

  2. Hoi Ingrid, leuk herkenbaar stukje! Ook je site veranderd? Ik ook, ben er uren mee bezig geweest eer ik hem had zoals ik wilde. Die van jou is erg mooi, mooi rustig. De site wel dus….

    Groetjes, Vivianne.

    Like

  3. De bladblazers hoor je niet alleen in de herfst…; nee dat gaat het hele jaar door. Terwijl het rustig harken van gras of blad met een hark of bezem veel rustgevender is. Maar nee… sommige mensen genieten van deze speeltjes. En het gazon van mijn buurvrouw wordt elke week gemaaid met een motormaaier die zoveel lawaai maakt dat je hier in de woonkamer geen gesprek meer kunt voeren.
    En gisteren was daar zomaar weer een grommende bordercolly van iemand uit de buurt. Ik wist niet hoe snel ik naar binnen moest komen. Zat dat beest ook nog zijn behoefte te doen tussen mijn lieve -vrouwen-beddestro! De eigenaar gebeld en rustig verteld dat ik dit zeer onaangenaam vond ..!
    Het van je af praten en/ of schrijven lucht op. Na het bezoeken van Museum Het Mauritshuis in Den Haag; zeer de moeite waard ben ik weer thuis in Het Groene Hart van Holland. Wat zijn de hortensia’s opgevrolijkt door de flinke regenbuien van deze week en wat ruiken de rozen verrukkelijk…! Buiten wonen heeft toch echt zijn charme !

    Like

    • Dag Lieve, wij zitten hier bij wind en regen naar die stomme muziek te luisteren. Dit is de vijfde avond!
      Ik ben zo jaloers! Ver weg, lekker fietsen onder de Italiaanse zon… Geniet ervan!

      Like

  4. Ja, zo gaat dat op het platteland, als er eentje begint met grasmaaien, doet de hele buurt mee. De buurman schuin tegenover geniet zo van zijn bosmaaier, wij niet. Zou het toch zo zijn dat sommige tuk zijn op een eargasm?
    Gisterenavond om 7 u haalde de schoonzoon van de buurvrouw niet alleen de grasmaaier uit, maar ook de haagschaar. Een geluk, het weer was te slecht om buiten te genieten.
    Die honden zijn een echte pest. Onze buurvrouw recht tegenover heeft 3 honden die ’s nachts soms buiten lopen. Zodra er een ander diertje in de tuin komt begint het blafconcert. Ik word er wakker van. De buurvrouw links heeft ook een loebas van een hond. Ietsje verder rechts hebben ze dan weer 4 honden en af en toe komen er nog hondjes op bezoek. En wat die allemaal achterlaten. De jaarlijkse taks van 75€ blijkt dan toch wat weinig om die hondenmeute tegen te gaan.
    En als Kelmis – quelle misère – feest, dan daveren wij mee. Feesten zonder harde en té luide muziek gaat niet meer.

    Maar de stad lokt mij nu ook weer niet, op de boerenbuiten grootgeworden.

    Enne, mooi nieuw kleedje, gehaald bij Veritas?

    Like

Laat een reactie achter op Ingrid Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

INGRID VANDERKRIEKEN

%d bloggers liken dit: