Een heel natuurlijke beweging

DSCF3043

Vandaag – het is een zonnige zondag – kom ik kijken hoe leden van de Maastrichtse Watersport Club zich voorbereiden op de deelname aan Le boucle de Liège, een roeiwedstrijd met handicap rond het Parc de la Boverie in Luik, een eilandje in de Maas.
Het eerste psychologische  gevecht met de grote favoriet – ça va? – oui, euh, non, j´ai mal aux jambes – en het opriggeren bij de botenwagen zijn achter de rug. Hun  startnummers hebben ze bij elkaar opgespeld en op de boten aangebracht. Ze moeten nu nog wat koolhydraten – in de vorm van een stuk taart – naar binnen spelen en daarom gaan we samen aan een lange tafel met bank zitten, onder een grote parasol. Vlakbij stroomt de Maas. Ietwat dreigend, vind ik. Maar de zon schijnt en op de achtergrond zingt Gérard Lenorman de ballade van de gelukkige mensen.

Roeien lijkt me ontzettend moeilijk. Je ziet toch niet waar je naartoe moet? Bovendien komt die roeibeweging me zo onnatuurlijk voor. Niks voor mij, denk ik, terwijl mijn gesprekspartner, zittend op de bank, probeert de beweging letterlijk met handen en voeten uit te leggen. Roeien – nee, daar is mijn coördinatievermogen echt niet goed genoeg voor. Het heeft iets van achteruit parkeren. Tot grote ontsteltenis van mijn rijinstructeur kreeg ik dat maar niet beredeneerd en kon ik het dus ook niet. Pas toen ik er niet meer over nadacht ging het beter. Tegenwoordig ben ik zelfs een kei in het achteruit parkeren.
‘Sta eens even op’, onderbreekt hij mijn gedachtegang. En voor ik het goed en wel besef is hij al recht geveerd. Verwonderd kijk ik hem aan.
‘Ja, sta maar eens op,’ dringt hij aan, ‘en kom tegenover me staan. Dan leg ik iets op de grond en jij raapt het op.’
Gehoorzaam zwier ik mijn been over de bank en ga tegenover hem op het gras staan. Gelukkig is er nog niet veel volk, denk ik, terwijl ik schichtig om me heen kijk. Zo dadelijk sla ik hier vast een figuur als modder. In mijn geval geven de simpelste bewegingen aanleiding daartoe.
Hij legt zijn zonnebril op het gras en kijkt verwachtingsvol naar mij. Lichtjes in de war ga ik door mijn knieën en raap de bril op. Was dit wat hij van mij verwachtte? Ging het wel goed?
‘Heb je het gemerkt’, straalt hij, ‘voel je het, weet je wat je hebt gedaan? Eerst je knieën gebogen, daarna je rug. De armen strekte je van je weg, en toen je weer recht kwam deed je de omgekeerde beweging. Zo werkt het. Zie je wel, zo simpel als wat, een heel natuurlijke beweging.’
Verrast ga ik weer zitten en kijk over de kade naar de opeens veel vriendelijkere Maas. Ik kan het. Als ik maar niet nadenk. Ooit word ik nog een kei in het roeien.

 

DSCF3042

 

 

23 reacties op “Een heel natuurlijke beweging”

  1. Hé, daar was ik vorig jaar in november. Inderdaad, Luik vond ik ook de moeite! Tenzij de laatste dagen dus.
    Neen, ik mag ook niet teveel nadenken bij bepaalde handelingen, want dan gaat het altijd verkeerd, dan word ik zo stuntelig.

    Geliked door 1 persoon

  2. Deze rimpelingen met een glimlach gelezen. En daarna heb ik geluisterd naar :”De ballade van de gelukkige mensen “, van Gerard Lenorman. Van deze ballade word ik altijd blij.
    Soms lijken dingen heel moeilijk en ingewikkeld, wees niet bang om iets gewoon te proberen, het hoeft niet allemaal perfect te gaan. En dan kan het heel verrassend zijn wat je allemaal kunt, dan word je wereld groter en mooier. Dan voel je je een gelukkig mens.

    PS.
    En van “rimpelingen ” word ik ook altijd weer blij, ,

    Geliked door 1 persoon

  3. Hoi Ingrid, wat een leuk stuk over je beleving van de roeiwedstrijd. Ik zie mijn roeimaatje exact zo voor me staan zoals je het spot on beschrijft met die opraap beweging! Mooi ook zoals je het beschrijft: zonder opsmuk en mooi ‘klein’. Om stilletjes van te genieten. Dank je wel.

    Geliked door 1 persoon

    • Ha Max, dankjewel voor je reactie!
      Ik heb hier natuurlijk iets uitvergroot, mijn gevoelens en gedachten erbij lichtjes overdreven.
      Het was voor mijn een eer en een genoegen, afgelopen zondag. Roeien is een stoere sport! Nog proficiat met jullie resultaat!

      Like

  4. ook eens proberen… de afvaart van de dommel enkele jaren geleden was immers géén succes…. verkeerde tactiek denk ik. Met jouw tips MOET het lukken 🙂

    Geliked door 1 persoon

  5. Het ziet er allemaal zo eenvoudig uit, maar als je het zelf moet doen… Ik heb heel vlug mijn opraaptechniek op het droge getest en ik denk dat ik het roeien toch best aan mij voorbij laat gaan…Ik kan beter mijn manier om dingen op te rapen grondig verfijnen! Weer heel beeldend geschreven Ingrid!Dikke pluim!

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Matroos Beek Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

INGRID VANDERKRIEKEN

%d bloggers liken dit: